У грузин есть одна легенда. Когда Бог раздавал земли народам, выстроилась огромная очередь. Как только горячие и нетерпеливые грузины увидели эту очередь, они решили не стоять в ней, а лучше пойти и устроить застолье. Когда грузины, наконец, пришли за своим кусочком земли, оказалось, что очередь давно закончилась и свободных земель не осталось. Когда же Бог спросил грузин, почему они опоздали, они ответили, что пили за здоровье Господа и всех народов. И пригласили Бога присоединиться к застолью. В результате Господь так хорошо провел время, что решил подарить грузинам землю, которую припас для самого себя. Земля Господа была несравненной по своей красоте, грузины поблагодарили его и обещали всегда беречь эту святую землю.






На Алеі памяці курсанта Дзмітрыя Гвішыяні ў Брэсце нядаўна пасадзілі дубы, прывезеныя з Грузіі. А ў зале “Нашчадкі Перамогі” новага будынка музея Вялікай Айчыннай вайны рыхтуецца экспазіцыя, прысвечаная герою нашых дзён. Старшыня грузінскай суполкі “Мамулі” Картлас Каўтарадзе два тыдні рыхтаваў “мемарыяльнае падарожжа” ў Брэст. З Грузіі ў Мінск яму прыслалі два невялікія дубы. З кім везці іх у прыгранічны горад? Збіраў групу падтрымкі — студэнтаў-суайчыннікаў з мінскіх вну. І артысты ансамбля “Сонечная Грузія” рыхтавалі лепшыя танцавальныя нумары. Справа ў тым, што супрацоўнікі грузінскага консульства прапанавалі ўшанаваць слаўнага сына Грузіі: сабраць землякоў, правесці мітынг памяці ў гонар курсанта Ваеннай акадэміі Беларусі Дзмітрыя Гвішыяні. 